JUNI

Eusj, mijn beste en enige zuster Kaat,

Wat kan ik toch immer voluit genieten van die kleine uitstapjes van de plussersvereniging. Vooral omdat u er althoos voor kiest thuis te verblijven. (Alhoewel het me ditmaal toch wel heel wat overredingskracht en een flink stuk touw koste). Dit maal ging de uitstap naar het hoge noorden, en zoals u weet ligt Rumpt aan de weg naar het noorden. Maar eusj, dat had nog enige voeten in de aarde, het koste bijna mijn gehele voorraad reuzelspritsjes, wat kan dien chauffeur toch Gaus eten zeg. Maar hij smulde d’r wel van, z’n hele gezicht was glitsig van’t toehappen en hij had zulke druipsels aan de kinnebak eusj. Maar uiteindelijk had ik het mooi voor elkaar. Hij stopte bij Rumpt, zodat ik ( zoals met u overeengekomen was) even bij bij Oudtante Zwanette kon aanwippen. Oudtante was geheel en al verguld toen ze mij daar zag, maar ze was nogal rins dat u er niet bij was. En ze zecht: ”Doet uw zuster Kaat mij dan nog de groeten toekomen?” En ik: ”Neen hoor Oudtante”. (Want u moet weten, ik was op slag vergeten dat u de groeten overdeed, oudtante Zwanette is ook zo’n imposante figuurlijkheid). Affijn, toen ze dat hoorde (van die geen enkele groet uwerzijds dus, niet van haar figuurlijkheid) werd ze alsnog flink wat zuriger. Later op de middag toen ik nog even met d’r naar de moestuin ging om gemoedelijk samen af te hurken (en’t zal wel een van de laatste keren zijn geweest dat ze afhurkte, want ze had er toch zo’n moeite mee, ze spoog d’r bij en ’t ging nog maar amper en dat na drie kwartieren) dus toen we daar zo samen afhurkten, toen zegt Oudtante nog zo van: “Zoiets zou Kaat zeker niet doen?” En ik weer van: “Neen Oudtante, om den dooien dood niet, maar dat moet u haar maar niet kwalijk duiden, want mijn zuster heeft altijd meer baten bij zichzelve gelegd dan bij een ander, eeusj. En toen, toen werd Oudtante Zwanette pas echt zwavelig, ze riep dat ik de notaris Verbiest stante pede moest bellen, dat ie dezelfde avond nog aan moest komen. Nou ja, ik weet ook niet waarom, maar als ik Oudtante daar nou een pleziertje mee doe, waarom dan niet dacht ik zo.

Maar weet u wat er uiteindelijk nou zo vervelend is? Later, terug in de bus bemerkte ik dat ik die brief van waarin u uw spijt betuigt dat u niet kon komen vanwege de pronk uitvoering van het zangkoor, en waarin u omstandig naar gezondheid en welbevinden van Oudtante Zwanette informeert, dat ik die brief dus nog in mijn vestzakje had. Maar ach, zoveel zal dat ook wel niet meer uitmaken.

Ik wens u nachtrust toe en kom morgen huiswaarts (het zal wel een latertje worden, want we krijgen nog koffie met gebak op het wisselpunt).

Als immer de uwe,

Anna Schalkens.